Neuroróżnorodność w żłobku
- dziecko, które rozwija się inaczej

Nie każde dziecko reaguje na świat w ten sam sposób. Jedno potrzebuje nieustannego ruchu, drugie wycofuje się w obecności wielu bodźców. Jedno łatwo przechodzi między aktywnościami, inne przeżywa każdą zmianę bardzo intensywnie. Dziecko może inaczej komunikować potrzeby, inaczej bawić się, inaczej reagować na dotyk, dźwięk, jedzenie czy obecność innych osób.

Szkolenie pomoże spojrzeć na te zachowania nie przez pryzmat „grzeczne – niegrzeczne”, ale funkcjonowania i potrzeb rozwijającego się układu nerwowego dziecka.

Program:
       I. Neuroróżnorodność – co to właściwie oznacza?

• dzieci rozwijają się różnymi drogami i w różnym tempie;
• czym jest neuroróżnorodność;
• różnica między indywidualnym profilem rozwoju, trudnością rozwojową i zaburzeniem;
• dlaczego zachowania dziecka należy interpretować w kontekście rozwoju;
• zachowanie jako informacja o potrzebach i możliwościach dziecka.
  
  II . Dziecko, które funkcjonuje inaczej – co możemy zobaczyć w żłobku?
  
  III. „Nie chce” czy „nie może?” – spojrzenie na zachowanie dziecka

• zachowanie a możliwości układu nerwowego małego dziecka;
• zachowania służące samoregulacji;
• dlaczego niektóre dzieci potrzebują ruchu, powtarzalności lub wycofania;
• czego może potrzebować dziecko, które krzyczy, ucieka, rzuca przedmiotami albo odmawia udziału w aktywności;
• analiza zachowania: co wydarzyło się przed, w trakcie i po nim.

• przewidywalny rytm dnia;
• zapowiadanie zmian;
• ograniczanie nadmiaru bodźców;
• miejsce umożliwiające wyciszenie;
• organizacja przestrzeni zabawy;
• krótkie i czytelne komunikaty;
• wspomaganie komunikacji gestem i obrazem;
• możliwość ruchu i zmiany pozycji;
• dostosowanie oczekiwań do aktualnych możliwości dziecka.
  
  V. Co robić w trudnym momencie?
  

• jak reagować na przeciążenie;
• jak ograniczać liczbę bodźców;
• jak komunikować się z dzieckiem, które jest silnie pobudzone;
• kiedy podejść, a kiedy dać dziecku więcej przestrzeni;
• bezpieczeństwo dziecka i grupy;
• koregulacja – dorosły jako wsparcie dla niedojrzałej samoregulacji;
• powrót do aktywności po trudnej sytuacji.
  
  VI. Obserwować, wspierać, ale nie diagnozować

• zadania opiekuna;
• jak zapisywać obserwacje bez ocen i interpretacji;
• kiedy warto porozmawiać z rodzicem;
• współpraca rodzic – opiekun – specjalista;
• dziecko przed diagnozą i po diagnozie – dlaczego podstawą nadal pozostaje obserwacja jego indywidualnych potrzeb.

Uczestnicy po szkoleniu otrzymują:

• imienne zaświadczenie zgodne z rozp. MEN,
• nagranie szkolenia na okres 30 dni,
• materiały szkoleniowe w formie elektronicznej.

Dzień przed szkoleniem na podany w formularzu zgłoszenia adres mailowy uczestnika zostanie wysłany link do wydarzenia prowadzonego na platformie ClickMeeting.